تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی

به گزارش مجله سلنا، خبرنگاران | سرویس روانشناسی - بسیاری از ما درباره بیماری شیزوفرنی و اسکیزوفرنی شنیده ایم و خیلی از ما آن را با فیلم ذهن زیبا می شناسیم، اما ممکن است همه ندانند که این دو بیماری درواقع یک بیماری هستند و تنها دو تلفظ مختلف از کلمه لاتین schizophrenia هستند. در این مقاله به آنالیز این کژفهمی و تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی می پردازیم و سپس علائم این بیماری را آنالیز می کنیم.

تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی

در صورتی که مطالعه قسمت خاصی از این مطلب مد نظر شماست، با انتخاب عناوینی که در فهرست موضوعی زیر ارائه شده اند، به موضوع دلخواه خود برسید.

  • تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی چیست؟
  • بیماری شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی چیست؟
  • شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی چه علائمی دارد؟

تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی چیست؟

اسکیزوفرنی در انگلیسی به صورت schizophrenia نوشته می شود که در زبان فارسی بسیاری آن را شیزوفرنی تلفظ می کنند. در واقع دو واژه اسکیزوفرنی و شیزوفرنی اسم یک بیماری هستند و تفاوتی با هم ندارند! به زبان ساده و عامیانه می توان گفت افرادی که به اختلال اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی مبتلا شده اند ارتباط شان با واقعیت قطع می شود و در دنیای ساخته شده توسط ذهن شان زندگی می کنند. تعیینه اصلی این بیماری فرایند فکری درهم ریخته است.

این واژه برای نخستین بار در سال 1908 میلادی توسط یک روانپزشک به نام یوجین بلولر استفاده شد. این عبارت از دو واژه یونانی shizein به معنای گسستن و phrenos به معنی اندیشه تشکیل شده است.

بیماری شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی چیست؟

بیماری شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی که یک اختلال ذهنی است، با رفتار های غیرطبیعی، مصاحبه های عجیب و کاهش توان درک واقعیت شناخته می شود. از دیگر نشانه های آن می توان به عقاید غلط، تفکر درهم و غیرشفاف، توهم شنوایی (شنیدن صدا هایی که در واقع وجود ندارند)، کاهش تعامل اجتماعی و کاهش ابراز هیجانات و کمبود انگیزه اشاره نمود. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب به سایر مسائل ذهنی همچون اضطراب، افسردگی، یا سوء مصرف مواد نیز دچار هستند. نشانه های این بیماری معمولا به تدریج آشکار می شوند، در جوانی شروع می شوند و در بسیاری از موارد هرگز انتها نمی یابند.

علت بروز اسکیزوفرنی شامل عوامل محیطی و ژنتیکی است. از جمله عوامل محتمل محیطی این بیماری، می توان به عظیم شدن در شهر، استفاده از ماریجوآنا در دوران بلوغ، عفونت های خاص، سن والدین، ضعف تغذیه در دوران بارداری و … اشاره نمود. عوامل ژنتیکی آن شامل عوامل رایج و غیررایج مختلف ژنتیکی می شود. تشخیص این بیماری به وسیله مشاهده رفتار فرد، گزارش تجربه های مشابه قبلی در فرد انجام می گیرد و در این تشخیص فرهنگ فرد نیز در نظر گرفته می شود. تست هدفمندی در این مورد وجود ندارد. اسکیزوفرنی به مفهوم تجزیه شخصیت یا اختلال تجزیه هویت نیست، که در مواردی با این دو مورد اشتباه گرفته می شود.

درمان عمده این بیماری به وسیله دارو های ضد روان پریشی، همراه با روان درمانی، کاردرمانی و توانبخشی اجتماعی صورت می گیرد و تعیین نیست کدام دسته از دارو های ضد روان پریشی، رایج یا غیر رایج موثر هستند و در مواردی که با این دو گروه تغییر حاصل نشود از داروی کلوزاپین استفاده می کنند. در بیشتر موارد جدی این بیماری که احتمال خطر برای خود فرد یا سایرین وجود دارد، ممکن است احتیاج به بستری ضرورت یابد، اگر چه بستری شدن در بیمارستان ممکن است کوتاه مدت باشد.

حدود 3 تا 7 درصد افراد در طول زندگی ممکن است دچار اسکیزوفرنی شوند. در سال 2013 میلادی موارد مبتلا به اسکیزوفرنی در سطح دنیا 23/6 میلیون نفر تخمین زده شد.

این بیماری بیشتر مردان در سنین پایین را گرفتار می نماید. حدود 20 درصد از مبتلایان می توانند آن را در حالت کنترل شده حفظ کنند و عده کمی کاملا سلامتی خود را بازمی یابند. متاسفانه حدود 50 درصد آاز مبتلایان تا آخر عمر این نقص را به همراه خواهند داشت. مسائل اجتماعی از قبیل بیکاری بلندمدت، فقر، بی خانمان بودن در بین این بیماران بسیار رایج است. در سال 2015 میلادی افرادی که در سطح دنیا بر اثر علائم و عوارض این بیماری مرده اند 17000 نفر برآورد شد.

شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی چه علائمی دارد؟

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ممکن است خیال و خطای حسی (بیشتر گزارشات درباره شنیدن صدا هایی در سر است)، توهم (اغلب توهم تبهکاری) و حرف زدن و فکر کردن غیرمنظم را تجربه کنند. مورد آخر شامل گستره وسیعی از بی نظمی در فکر و کلام، شامل عدم توانمندی در فکر و صحبت کردن تا از دست دادن ارتباط کلمات و معانی می شود به طوری که سخنان فرد برای دیگران قابل فهم نیستند. شلختگی پوشش و عدم رعایت بهداشت، از دست دادن احساس انگیزه و تفکر قضاوت گرانه همگی در افراد شیزوفرنی رایج است.

اغلب می توان یک الگوی رایج مسائل هیجانی مثل کمبود پاسخ گویی را در این افراد مشاهده کرد. نقص شناخت اجتماعی مثل علائم بیماری پارانویا نیز به اسکیزوفرنی مربوط است. انزوای اجتماعی اغلب اتفاق می افتد و در استفاده از حافظه بلندمدت، توجه، عملکرد موثر فرد و پردازش کلام آن ها اختلال ایجاد می شود. در موارد کمتر رایج آن فرد ممکن است به میزان زیادی ساکت و ساکن باشد یا تحرک بی هدفی نشان دهد. آنجایی که فرد ناگهان برای چند ثانیه یا چند دقیقه ساکت می شود در اسکیزوفرنی اتفاق می افتد.

علائم این بیماری بسته به فرد تفاوت می نماید. به طور کلی این علائم به چهار دسته تقسیم می شوند:

  • علائم مثبت: همچنین به عنوان علائم روانی شناخته می شوند، برای مثال توهمات و خطا های حسی.
  • علائم منفی: به المان هایی اشاره دارد که از فرد گرفته شده اند، برای مثال عدم توانایی در بیان حالات چهره یا فقدان انگیزه.
  • علائم شناختی: این علائم بر فرایند های فکری فرد تاثیر می گذارند. آن ها ممکن است جزء علائم مثبت یا منفی باشند، مثلا تمرکز پایین که یک نشانه منفی است.
  • علائم عاطفی: معمولا علائمی منفی هستند، مانند بی احساسی.

اصلی ترین علائم شیزوفرنی یا اسکیزوفرنی

مهم ترین و اصلی ترین علائم اسکیزوفرنی موارد زیر است:

  • کژپنداری یا هذیان (Delusions): بیمار، باور های غلطی را از خود نشان می دهد. این باور ها ممکن است اشکال مختلفی از جمله اصرار بر تحت شکنجه بودن، یا توهم بسیار عظیم بودن را به خود بگیرند. آن ها ممکن است احساس کنند که دیگران می خواهند آن ها را کنترل کنند. یا ممکن است فکر کنند توانایی ها و قدرت خارق العاده ای دارند.
  • خطای حسی (Hallucinations): شنیدن صدا ها در اسکیزوفرنی بسیار شایع تر از دیدن، حس کردن، مزه کردن یا بوییدن چیز هایی است که وجود ندارند، با این حال بعضی افراد مبتلا به اسکیزوفرنی ممکن است طیف گسترده ای از این نوع توهمات را تجربه کنند.
  • اختلال فکری: فرد ممکن است از یک موضوع به موضوعی دیگر، بدون هیچ دلیل منطقی، جهش کند. سخنان او ممکن است غیرقابل فهم یا نامنظم به نظر مخاطب برسند.

سایر علائم اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی که ممکن است بعضی از بیماران آنها را تجربه کنند عبارتند از:

  • فقدان انگیزه: بیمار انگیزه خود را از دست می دهد. اقدامات روزمره، مانند شستن، پخت و پز و … نادیده گرفته می شوند.
  • ضعف در بیان احساسات: پاسخ به شرایط های شاد یا غمگین ممکن است از بین بروند یا نامناسب باشند.
  • عقب نشینی اجتماعی: هنگامی که فردی به اسکیزوفرنی مبتلا باشد، از نظر اجتماعی منزوی می شود چراکه فکر می نماید دیگران می خواهند به او آسیب بزنند.
  • ناآگاهی از بیماری: از آنجا که توهمات و هذیان ها برای بیمار بسیار واقعی به نظر می رسند، این بیماران ممکن است تصور کنند که بیمار نیستند. آن ها ممکن است از مصرف دارو ها به خاطر ترس از عوارض جانبی یا به دلیل ترس از سمی بودنشان خودداری کنند.
  • مسائل شناختی: توانایی بیمار برای تمرکز، به یادآوردن چیزها، برنامه ریزی آینده و … تحت تاثیر قرار می گیرند و ارتباطات برای او سخت می شوند.

جمع بندی

شیزوفرنی و اسکیزوفرنی دو تلفظ رایج در زبان فارسی از یک بیماری روانی هستند. بنابراین تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی تنها مربوط به شیوه تلفظ نام این بیماری است. مبتلایان به این اختلال قادر به تشخیص مرز میان واقعیت و خیال نیستند، بنابراین ممکن است دچار توهم شوند. بنابراین اگر نشانه هایی از این بیماری را در اطرافیان خود مشاهده کردید، حتما آنها را نزد روانپزشک ببرید. برای اطلاعات بیشتر در زمینه این بیماری پیشنهاد می کنیم مطلب اسکیزوفرنی چیست؟ (علل، علائم و درمان) را نیز مطالعه کنید. در انتها از قلم نیاندازید نظرات و پیشنهادات خود را در رابطه با این بیماری و راهکارهای درمانی آن به وسیله بخش نظرات و پرسش ها با ما و سایر همراهان خبرنگاران به اشتراک بگذارید.

منبع: ستاره
انتشار: 23 اردیبهشت 1400 بروزرسانی: 23 اردیبهشت 1400 گردآورنده: selena-fan.ir شناسه مطلب: 1733

به "تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تفاوت شیزوفرنی و اسکیزوفرنی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید