تقلب با ایجنت های هوش مصنوعی؛ وقتی ربات ها به جای دانشجویان سر کلاس آنلاین می نشینند

به گزارش مجله سلنا، دانشجویان دانشگاه ها اکنون با یاری فناوری های نو و تقلب با ایجنت های هوش مصنوعی، تمام مراحل کلاس های آنلاین خود را بدون دخالت مستقیم سپری می نمایند. بعضی از دانشجویان به جای اینکه صرفاً برای یافتن پاسخ سوالات به سراغ چت بات ها بروند، دسترسی کامل حساب های کاربری خود را به ایجنت های هوش مصنوعی (AI agents) می سپارند. این نرم افزارهای خودمختار در پس زمینه سیستم اجرا می شوند، وارد سامانه آموزشی دانشگاه شده و تمام وظایف درسی را انجام می دهند؛ در حالی که خود دانشجو وقتش را صرف بازی های ویدئویی یا چرخ زدن بی هدف در شبکه های اجتماعی می نماید.

تقلب با ایجنت های هوش مصنوعی؛ وقتی ربات ها به جای دانشجویان سر کلاس آنلاین می نشینند

بر اساس گزارش نیویورک تایمز، تقلب با ایجنت های هوش مصنوعی به مراحلی نگران نماینده رسیده و ابعاد تازه ای از چالش های آموزش مجازی را آشکار نموده است. در کلاس های حضوری، استادان می توانند از آزمون های کتبی تحت نظر یا کنفرانس های شفاهی استفاده نمایند، اما در فضای آنلاین همه چیز پشت صفحه نمایش رخ می دهد. دانشجویان به راحتی از ابزارهای هوش مصنوعی می خواهند وارد سامانه های مدیریت یادگیری مانند Canvas و Blackboard شوند. این نرم افزارها کوییزها را پاسخ می دهند، ویدیوهای آموزشی را پخش می نمایند، مقاله ها را می نویسند و حتی در تالارهای تبادل نظری متنی، نقش دانشجو را برای بحث با سایر همکلاسی ها بازی می نمایند.

موضع مبهم شرکت های توسعه دهنده هوش مصنوعی

شرکت های بزرگ فناوری اقدام موثری برای جلوگیری از این سوءاستفاده انجام نداده اند و محدودیتی روی ابزارهای خود قرار نمی دهند. پژوهش ها نشان می دهد سه چت بات محبوب میان دانشجویان یعنی ChatGPT، Gemini و Grammarly درخواست نگارش کامل مقاله از طرف دانشجو را رد نمی نمایند. این ابزارها بعلاوه جلوی ورود مدل های خود به سامانه های آموزشی را نمی گیرند و درخواست های مکرر استادان را برای شناسایی هویت ربات ها نادیده گرفته اند. برای مثال، شرکت Perplexity ادعا نموده که احراز هویت ایجنت های هوش مصنوعی در سامانه های آموزشی، امنیت و حریم خصوصی دانشجویان را به خطر می اندازد.

اساتید دانشگاه در برابر این موج نو از فناوری احساس ناتوانی می نمایند و راه چاره تعیینی برای مدیریت شرایط ندارند. استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با رفتارهای دوگانه دانشگاه ها پیچیده تر شده است؛ زیرا بسیاری از موسسات آموزشی قراردادهای مالی چند میلیون دلاری با شرکت های هوش مصنوعی منعقد می نمایند. این رویکرد پیغام های متناقضی به همراه دارد و تعیین نمی نماید که ابزارهای مدرن مجاز هستند یا ممنوع. در این میان، بعضی استادان ترجیح می دهند چشم خود را روی تخلفات ببندند و بعضی دیگر جریمه های سنگینی در نظر می گیرند، اما در کل هیچ سیاست یکپارچه ای وجود ندارد.

پیغامدهای افت مهارت های شناختی و راه چاره دانشگاه ها

کاهش تفکر انتقادی و افت حافظه از ابعاد آسیب زای تکیه کامل بر ابزارهای هوشمند است که آینده علمی دانشجویان را تهدید می نماید. با وجود تمام این خطرات و هشدار پژوهشگران درباره افول مهارت های تحلیلگری، دانشگاه ها تمایل چندانی به ممنوعیت کامل فناوری ندارند. استادانی که سال ها در حوزه آموزش مجازی فعالیت نموده اند، اکنون اعتراف می نمایند که گاهی احساس می نمایند در تالارهای تبادل نظر صرفاً در حال پاسخ دهی به ربات ها هستند. با این حال بعضی دانشکده ها تصمیم گرفته اند قوانین سخت گیرانه تری را برای کنترل شرایط موجود اجرا نمایند.

تخلفات آکادمیک با ابزارهای هوشمند باعث شده بعضی از برجسته ترین دانشگاه های دنیا قوانین سنتی خود را تغییر دهند. دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو در استراتژی نو خود، استفاده از گوشی، تبلت و لپ تاپ را در کلاس های سال اول ممنوع نموده است. بعلاوه دانشگاه پرینستون پس از بروز رسوایی های اخیر، کدهای اخلاقی صدساله خود را که اجازه می داد دانشجویان بدون مراقب در امتحانات شرکت نمایند لغو کرد. این تغییرات نشان می دهد که بازگشت به ارزیابی های سنتی و حضوری تنها راه چاره فعلی دانشگاه ها است.

ریشه های تاریخی سنجش علمی و اصالت یادگیری

مفهوم سنجش دانش و برگزاری آزمون، ارکان اصلی سیستم های آموزشی از دوران باستان تا به امروز بوده است. در امپراتوری چین باستان، آزمون های امپراتوری برای انتخاب دیوان سالاران برگزار می شد که در آن داوطلبان را روزها در سلول های انفرادی حبس می کردند تا امکان هیچ گونه تقلب یا ارتباط با بیرون وجود نداشته باشد. در قرون وسطی و با شکل گیری اولین دانشگاه های اروپا، سنجش دانش عمدتاً به وسیله مناظره های شفاهی و دفاع علنی از تزها انجام می گرفت. ورود ایجنت های هوشمند تمام این ساختارهای سنتی ارزیابی را با چالش روبرو نموده و جامعه علمی را مجبور به بازتعریف مفهوم واقعی یادگیری ساخته است.

استفاده از ایجنت های خودمختار در امتحانات آنلاین نشان می دهد که ارزیابی های دیجیتالی بدون نظارت مستقیم انسانی تا چه حد شنماینده هستند. این ابزارها دیگر صرفاً متون را بازنویسی نمی نمایند، بلکه فرآیندهای چندمرحله ای را با برنامه ریزی دقیق اجرا می نمایند. واکنش دانشگاه ها نیز یادآور دوره های تاریخی گذشته ای است که فناوری های نوظهور مانند ماشین حساب یا اینترنت وارد کلاس های درس شدند. اکنون استادان و مسئولان آموزشی باید میان پذیرش هوشمندانه فناوری و بازگشت به آزمون های شفاهی و کتبی حضوری، تعادلی پایدار ایجاد نمایند تا اعتبار مدارک تحصیلی حفظ گردد.

منبع

پیشنهاد اختصاصی سردبیر (علیرضا مجیدی)

این مقاله مجذوب کننده و جالب بود؟! پس برای خواندن این نوشته های مرتبط کلیک کنید:

  • گزارش نو از انفجار گوشی سامسونگ در جیب کاربر و ماجرای حوادث زنجیره ای باتری
  • کشف روش نوین بازسازی غضروف مفاصل و امیدی تازه در درمان قطعی آرتروز
  • تعیینات و قیمت پوکو F9 پرو و F9 اولترا با باتری پرظرفیت
  • ارزش گذاری 2 تریلیون دلاری انتروپیک در آستانه عرضه اولیه سهام اش در بورس
  • دلیل موفقیت هوش مصنوعی در بازسازی سبک های موسیقی قدیمی و نوستالژیک
  • تحلیل اجرا بازی Elden Ring روی کنسول نینتندو سوییچ 2
  • بازگشت کداک به روزهای اوج؛ سودآوری شرکت Eastman Kodak پس از سال ها بحران مالی
  • تنها خودپرداز قاره قطب جنوب، تنها نیست! یک دستگاه رزرو کامل فقط برای تامین قطعات در کنارش است
  • روانشناسی موفقیت ترانه ها و موسیقی های هوش مصنوعی
  • برج کپسولی ناکاگین و سقوط رویای خانه های تعویض شونده در ژاپن
  • رازهای معماری تاریک و سفر به دنیای زیرین در چاه های کوئینتا دا رگالیرا
  • مسواک قبل یا بعد از صبحانه؟ آنالیز علمی برترین زمان مسواک زدن
منبع: یک پزشک
انتشار: 24 مرداد 1405 بروزرسانی: 24 مرداد 1405 گردآورنده: selena-fan.ir شناسه مطلب: 2587

به "تقلب با ایجنت های هوش مصنوعی؛ وقتی ربات ها به جای دانشجویان سر کلاس آنلاین می نشینند" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "تقلب با ایجنت های هوش مصنوعی؛ وقتی ربات ها به جای دانشجویان سر کلاس آنلاین می نشینند"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید